To była fantastyczna przygoda. W przyszłym roku zamierzamy ją powtórzyć, tylko z jeszcze lepszym skutkiem – tak o starcie w Lidze Mistrzów mówi prezes Bogorii Grodzisk Mazowiecki, Dariusz Szumacher.
Debiut w tych najbardziej elitarnych rozgrywkach klubowych podwarszawska ekipa zakończyła na ćwierćfinale. Mimo dwukrotnej porażki po 1:3 z Liebherrem Ochsenhausen, Bogoria zostawiła dobre wrażenie.
– Przed sezonem postawiliśmy przed zespołem zadanie wyjścia z grupy i to się udało. Była szansa nawet na więcej, ale rywale mieli bardziej wyrównany skład i w tym byli od nas lepsi – mówi Szumacher.
Początek jak z bajki
– Do pierwszego meczu z Cajagranadą przystąpiliśmy w specyficznej sytuacji. To było niedługo po igrzyskach, po których wszedł w życie zakaz klejenia okładzin toksycznymi substancjami – mówi Redzimski.
– Zawodnicy, którzy byli na igrzyskach mieli mniej czasu na przyzwyczajenie się do gry innym sprzętem. W zespole rywala byli to Władimir Samsonow i He Zhi Wen, a u nas Cheung Yuk – opowiada 34-letni szkoleniowiec.
Mecz w Granadzie ustawił całą rywalizację. Bogoria niespodziewanie wygrała bowiem 3:0. – Ten sukces dał nam potężnego kopa, zastrzyk energii oraz wiarę i przekonanie o własnej sile. Zawodnicy uwierzyli, że mimo bardzo trudnej grupy, awans do ósemki jest realny. W kolejnym spotkaniu ograliśmy 3:1 drużynę z niemieckiej Fuldy ze słynnym Janem-Ove Waldnerem, a potem po wielkich emocjach odprawiliśmy Francuzów z Levallois z byłym wicemistrzem świata, Koreańczykiem Joo Se Hyukiem – przypomina Redzimski.
Te trzy pierwsze spotkania polski zespół w składzie Cheung Yuk, Wang Zeng Yi i Martin Olejnik, zagrał fantastycznie. A kolejne zwycięstwo nad Cajagranadą, tym razem u siebie, zapewniło awans do ćwierćfinału, i to z pierwszego miejsca. – To chłopaków trochę rozluźniło, bo ostatnie dwa spotkania grupowe przegraliśmy – przyznaje Redzimski.
Nauka nie pójdzie w las
Osiem meczów (sześć w grupie i dwa ćwierćfinałowe) sporo nauczyło zarówno działaczy, jak i trenera Redzimskiego oraz zawodników. – Na przykład wiemy już, że przy okazji meczu tenisa stołowego nie ma sensu organizować żadnych koncertów, bo pingpongowej publiczności to zupełnie nie interesuje – mówi prezes Szumacher.
Także dla Redzimskiego Liga Mistrzów okazała się potężną dawką doświadczenia. – Wiem, że w przyszłym sezonie trzeba zorganizować dwa okresy przygotowawcze. Jeden podczas wakacji, a drugi na przełomie roku. Teraz tego zabrakło. Wang Zeng Yi, który jesienią grał doskonale, ogrywając między innymi Władimira Samsonowa i Damiena Eloi, potem mocno spuścił z tonu. Za dużo grał, za mało trenował. Kolejną sprawą jest określenie celu. Teraz był to ćwierćfinał i odnoszę wrażenie, że po wyjściu z grupy moi zawodnicy byli już przekonani, że zrobili, co do nich należało. Zabrakło im głodu zwycięstwa, a mnie nie udało się ich zmobilizować do tego, żeby chcieli osiągnąć jeszcze więcej. Trzeba będzie też dokładniej czytać przepisy. Raz w meczu u siebie nie wpisałem do składu Artura Daniela i w ćwierćfinale w Grodzisku z Ochsenhausen w razie jakiejś kontuzji nie moglibyśmy wstawić rezerwowego. Dlaczego? Bo po rozgrywkach grupowych mógł grać tylko ten zawodnik, który z pierwszych sześciu meczów w co najmniej trzech był wpisany do protokołu. A Daniel był tylko w dwóch. Takie niedopatrzenia w następnym sezonie nie mogą nam się już zdarzyć – zapowiada trener Redzimski.
Wyrobili sobie markę w Europie
Liga Mistrzów to spore obciążenie dla klubowego budżetu. – Sam Cheung Yuk, który występował tylko w tych rozgrywkach, pochłaniał 25 procent wszystkich wydatków w sezonie. Do tego dochodziły koszty organizacji meczów, każdy z nich to około 8-10 tys. zł – zdradza Szumacher.
Udanymi występami Bogoria wyrobiła sobie jednak w Europie dobrą markę. Zawodnicy dostrzegli kolejny solidny klub na Starym Kontynencie. Efekt? Kiedy okazało się, że Robert Gardos odchodzi po sezonie z Cajagranady, natychmiast chwycił za słuchawkę i zadzwonił do Szumachera, oferując swoje usługi. Do podpisania umowy nie doszło także dlatego, że szefowie grodziskiego klubu woleli zatrudnić zawodnika, który trenowałby na miejscu, a najchętniej Polaka (ostatecznie podpisano kontrakt z Danielem Górakiem). Wcześniej Gardos, Samsonow i inni rywale bardzo chwalili organizacyjny i sportowy poziom Bogorii.
– Wy już nie musicie się uczyć od europejskich klubów. To one powinny brać przykład z Bogorii – powiedział 33-letni Samsonow, który jest trzykrotnym mistrzem Europy i o pingpongowym świecie wie już wszystko.
Ogromny wzrost zainteresowania
Start w Lidze Mistrzów to nie tylko zwycięstwa i splendor w Europie. To także stuprocentowy (!) wzrost liczby zawodników w klubie. Bo Bogoria to nie tylko pierwszy zespół i gracze na światowym poziomie. To także dziesiątki dzieciaków, trenujących pod okiem klubowych trenerów.
– Dzięki Lidze Mistrzów powiększyliśmy stan posiadania z 50 do około 100 osób. Współpracujemy z trzema miejscowymi szkołami, zostały do zagospodarowania kolejne, ale musimy rozszerzyć kadrę trenerską, bo zainteresowanie wśród dzieciaków tenisem stołowym jest niesamowite – mówi Szumacher.
Dzieci mają dobre wzory, bo w Bogorii można się nauczyć bardzo dobrze grać w ping-ponga. Przekonuje o tym choćby przykład 12-letniego Patryka Zatówki, który osiąga już sukcesy nie tylko w kraju, ale i w turniejach zagranicznych.
Przyszłość klubu rysuje się w jasnych kolorach. – Współpraca z samorządem lokalnym układa nam się bardzo dobrze. Liczę, że dołączą do nas kolejni sponsorzy. Na każdym meczu było coraz więcej kibiców, czyli jest dla kogo to wszystko robić, a to jest najważniejsze – cieszy się Szumacher.
Magnesem przyciągającym sponsorów były też transmisje telewizyjne z meczów Champions League, rozgrywanych w Grodzisku. Wiadomo już prawie dokładnie, w jakim składzie grodziszczanie zagrają w rozgrywkach 2009/10. W Lidze Mistrzów będą występować: Cheung Yuk, Wang Zeng Yi i Daniel Górak. W polskiej ekstraklasie będą grać Wang, Górak i Robert Floras oraz jeszcze jeden młody zawodnik (takowy na razie jest poszukiwany). Odejdą: Martin Olejnik, Artur Daniel oraz Xu Wenliang, który myśli o powrocie do Chin.
Na razie jednak jeszcze w tym sezonie Bogorię czeka walka o dwa trofea – mistrzostwo i Puchar Polski. Najgroźniejszym rywalem będzie Trasko Ostrzeszów z Bartoszem Suchem, Marcinem Kusińskim i Górakiem. Ten klub jednak najprawdopodobniej wycofa się z rozgrywek w przyszłym sezonie. Czy wtedy znajdzie się ktokolwiek, kto zdoła przeciwstawić się superdrużynie z Grodziska Mazowieckiego?
Trener Tomasz Redzimski o zawodnikach:
Cheung Yuk (Hongkong) – to nasz lider, wykorzystywany tylko w Lidze Mistrzów. Światowa czołówka i sympatyczny chłopak. Nie był aż tak dobry, żeby w każdym meczu wygrywać oba single, ale dzięki temu reszta zespołu też musiała czuć na sobie odpowiedzialność. Przyznaję, że nad jego przygotowaniem do meczów nie miałem praktycznie żadnej kontroli, bo Yuki przyjeżdżał do Polski zazwyczaj na kilka dni przed meczem. To jest typ zawodnika, którego mobilizują tylko mecze o stawkę. To było widać choćby w meczu z Levallois w Grodzisku, kiedy mieliśmy już pewny awans z grupy oraz w rewanżu z Liebherrem, gdy jego drugi pojedynek z Chuanem nie miał już znaczenia. Ale za to kiedy było jeszcze o co grać, Cheung dwa razy ograł Adriana Crisana, z którym kiedyś w Bundeslidze zupełnie sobie nie radził.
Wang Zeng Yi (Polska) – Jesienią był w superformie, grał rewelacyjnie. Ograł w pierwszym meczu Samsonowa, ale chyba jeszcze lepiej zagrał w Grodzisku z Damienem Eloi. To było przy stanie 2:2, a Wandżi pierwszego seta przegrał. Potem powiedział, że zawsze miał problemy z takimi kluczowymi pojedynkami, ale jednak słynnemu Francuzowi dał radę. Na wiosnę grał słabiej. Mimo że pokonał Waldnera, to jednak widać już po nim było obniżającą się formę. W przyszłym sezonie po lepiej zaplanowanych przygotowaniach jego szczyt formy będzie trwał dłużej niż teraz. To powinno mu też dać kolejny awans w światowym rankingu.
Martin Olejnik (Czechy) – niesamowity twardziel, niezłomny zawodnik, który w każdym meczu szuka swojej szansy, choćby nawet wszyscy skazywali go na porażkę. W ten sposób wygrał z trzema Chińczykami – Zhao Pengiem, He Zhi Wenem i Mengiem Qingyu. Z tym ostatnim w Fuldzie w decydującym, piątym secie przegrywał już 6:10, a jednak zwyciężył. Martin jest graczem, który niezwykle konsekwentnie realizuje przedmeczowe założenia taktyczne. To mu pozwoliło wygrać z dużo wyżej klasyfikowanym He Zhi Wenem. Sam mówił wcześniej, że nie bardzo w to wierzył, ale przekonał się po pierwszym zwycięskim secie. W przyszłym sezonie w naszym zespole zastąpi go Daniel Górak i chciałbym, żeby grał przynajmniej tak dobrze, jak Olejnik.
LIGA MISTRZÓW 2008/09 – GRUPA D:
CAJAGRANADA (Hiszpania) – BOGORIA 0:3
Władimir Samsonow – Wang Zeng Yi 2:3
Robert Gardos – Cheung Yuk 2:3
Zhao Peng – Martin Olejnik 1:3
FULDA-MABERZELL (Niemcy) – BOGORIA 1:3
Wang Xi – Wang Zeng Yi 1:3
Jan-Ove Waldner – Cheung Yuk 3:1
Meng Qingyu – Martin Olejnik 2:3
Wang Xi – Cheung Yuk 2:3
BOGORIA – LEVALLOIS (Francja) 3:2
Cheung Yuk – Damien Eloi 3:2
Wang Zeng Yi – Joo Se Hyuk 0:3
Martin Olejnik – Patrick Chila 0:3
Cheung Yuk – Joo Se Hyuk 3:0
Wang Zeng Yi – Damien Eloi 3:1
BOGORIA – CAJAGRANADA 3:1
Cheung Yuk – Władimir Samsonow 1:3
Wang Zeng Yi – Robert Gardos 3:0
Martin Olejnik – He Zhi Wen 3:2
Cheung Yuk – Robert Gardos 3:1
BOGORIA – FULDA-MABERZELL 1:3
Wang Zeng Yi – Jan-Ove Waldner 3:2
Cheung Yuk – Wang Xi 0:3
Martin Olejnik – Robert Svensson 1:3
Wang Zeng Yi – Wang Xi 1:3
LEVALLOIS – BOGORIA 3:0
Joo Se Hyuk – Xu Wenliang 3:1
Damien Eloi – Martin Olejnik 3:1
Patrick Chila – Wang Zeng Yi 3:2
ĆWIERĆFINAŁY:
LIEBHERR OCHSENHAUSEN (Niemcy) – BOGORIA 3:1
Chuang Chi Yuan – Wang Zeng Yi 3:0
Adrian Crisan – Cheung Yuk 2:3
Par Gerell – Martin Olejnik 3:2
Chuang Chi Yuan – Cheung Yuk 3:2
BOGORIA – LIEBHERR 1:3
Cheung Yuk – Adrian Crisan 3:2
Martin Olejnik – Chuang Chi Yuan 1:3
Wang Zeng Yi – Par Gerell 1:3
Cheung Yuk – Chuang Chi Yuan 1:3