Z jednym z najlepszych trenerów w Polsce – Longinem Wróblem rozmawiamy o sukcesach, jakie obecnie odnośnie jego córka Wiktoria Wróbel oraz o problemach jakie ma każdy ojciec – trener.
Wiktoria odniosła ostatnio historyczne zwycięstwo, które nie udało się jeszcze żadnej innej zawodniczce. Ile kosztowało to pracy?
– Wiktoria na początku uczęszczała na zajęcia tenisa ziemnego w łódzkim MKT. Ale ze względu na moją profesję trenera wybraliśmy tenis stołowy i w wieku 6 lat zaczęła uprawiać ping pong. W zeszłym roku trenowała około 10 godzin tygodniowy i zdecydowaliśmy, że aby podnosić swój poziom powinna zwiększyć ilość treningów. W tym sezonie trenuje 15 godzin tygodniowo, tyle ile jest w stanie wytrzymać jej organizm.
Jako ojciec utalentowanego sportowca cały czas Pan nadzoruje rozwój Wiktorii praktycznie 7 dni w tygodniu 24h dobę. Tylko w ten sposób można pokierować talent mistrza?
– Oczywiście jeśli ojciec jest trenerem to ułatwia rozwój sportowy i pomaga w ukierunkowaniu chociażby stylu grania. Ale nie jest to warunek konieczny czego przykładem mogą być tacy zawodnicy jak Patryk Chojnowski, Tomasz Lewandowski, Karol Strowski, Zbigniew Grześlak. którzy są moimi wychowankami. Zdaję sobie sprawę i zawsze zdawałem, że na pewnym etapie trzeba rozstać się z zawodnikiem i przekazać go lepszym. Tak robiłem w mojej karierze trenerskiej i nie ukrywam, że najlepiej znam się na szkoleniu dzieci dlatego szukałem dla Wiktorii najlepszego rozwiązania w doskonaleniu.
Cały plan treningowy jest nadzorowany przez Pana. W jakich kwestiach zostawia Pan Wiktorię innym trenerom pod opieką?
– Tak jak wcześniej wspomniałem chciałem przekazać opiekę nad Wiktorią bardziej doświadczonemu i jednemu z najlepszych fachowców w kobiecym tenisie trenerowi Dziubańskiemu, co też uczyniłem. Zajmował się Wiktorią od września 2018 do stycznia 2019, byłem zadowolony z jakości treningów oraz darzyłem go całkowitym zaufaniem w kwestii rozwoju sportowego. Niestety Michał Dziubański został odwołany z funkcji trenera kobiet w ośrodku w Gdańsku i musiałem z powodu braku szkoleniowca przejąć opiekę nad Wiktorią.
Mówi się, ze w Radwańską, aby zaczęła odnosić sukcesy ojciec zainwestował milion dolarów. W tenisie stołowym ten koszt poniesiony szkolenie jest podobny?
– Tenis stołowy to zbliżona do tenisa ziemnego dyscyplina ze względu na podobny sprzęt a dokładnie rakietę. W innym kwestiach jak chociażby nakłady finansowe to nie można porównywać czego miałem przykład kiedy Wiktoria jako małe dziecko była zawożona do grupy tenisowej w Łodzi. Jednak tenis stołowy to nie jest to mała inwestycja bo na dzień dzisiejszy pokrywamy koszt przygotowania fizycznego, opiekę medyczną (fizjoterapia) czy indywidualny tok nauczania co wynosi około 1500 zł miesięcznie. Dodatkowo musimy pokrywać utrzymanie drugiego mieszkania w Gdańsku, bo Wiktoria jest za mała żeby w wieku 12 lat zamieszkała z dala od rodziców. Jestem na szczęście na emeryturze, w związku z tym mogłem przeprowadzić się z córką do Trójmiasta, ale za to mama Wiktorii musi pracować na półtora etatu żeby inwestować w córkę.
Wiktoria jako tak młoda zawodniczka konkuruje ze starszymi dziewczynami. Obciążenie młodego organizmu wyczynowym tenisem stołowym którego poziomem dorównuje starszym dziewczynom sprawia, że trzeba mocno uważać na wszelkiego rodzaju nawet najmniejsze kontuzje?
– Tak, obciążenie dla tak młodego organizmu musi być adekwatne do rozwoju fizycznego. Obciążenie w ośrodku w Gdańsku z zawodniczkami o kilka lat starszymi i rozwiniętymi fizycznie jest za mocne ze względu na wiek Wiktorii oraz kontuzje, których już doznała (np. łokieć tenisisty, inne) Dlatego niezwykle ważna jest indywidualizacja szkolenia, zatem staramy się sami przygotowywać córkę pod względem fizycznym. Miałem kontakt z dobrymi trenerami od lekkiej atletyki z AZS Łódź, z którymi Wiktoria współpracowała dwa lata temu, a przy których również sam wiele się nauczyłem i tę wiedzę wykorzystuję w pracy trenerskiej.
Wiktoria trenuje na co dzień w Centrum Szkolenia PZTS im. Andrzeja Grubby w Gdańsku. Dlaczego akurat ta sala, a nie inna?
– Głównym powodem był wcześniej wspomniany trener Dziubański, którego bardzo cenię i chciałem żeby Wiktoria rozwijała się pod jego okiem. Ale również ze względu na najlepsze warunki w kraju tzn. sala do dyspozycji bez ograniczeń, bliskość szkoły i możliwość trenowania z innymi zawodniczkami oraz lepszymi sparingpartnerami. Jednak z przykrością muszę stwierdzić, że nie wszystkie nasze (rodziców Wiktorii) oczekiwania zostały spełnione. Od lutego Wiktoria (pomimo naprawdę moich szczerych chęci) nie uczestniczy w treningach i przygotowaniach do ważnych zawodów na takim poziomie jakim powinna. Tym bardziej jestem zaskoczony wynikami sportowymi Wiktorii i złoty medal na Mistrzostwach Polski Kadetek cieszy jeszcze bardziej!
Życzę dalszych sukcesów i kogo chciałby Pan na zakończenie pozdrowić lub podziękować?
– Chciałbym podziękować wszystkim, którzy szczerze gratulują nam sukcesów. I jeszcze raz wymienić nazwisko trenera Michała Dziubańskiego i podziękować za wkład, który włożył w pierwszą połowę sezonu 2018/2019. Jednocześnie pozdrawiam Prezesa Ryszarda Weisbrodta i trenera Karola Skolimowskiego z MRKS Gdańsk, bo są to osoby na których pomoc mogę zawsze liczyć.
Z Longinem Wróblem rozmawiał Dariusz Wycichowski.