20 stycznia Krzysztof Piwowarski wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozew przeciwko Polskiemu Związkowi Tenisa Stołowego.
Warszawa, 20 stycznia 2010
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
00-013 Warszawa, ul. Jasna 2/4
VI Wydział Orzecznictwa
przez
Polski Związek Tenisa Stołowego
00-449 Warszawa, ul. Łazienkowska 6A
Powód: Krzysztof Piwowarski, nr licencji sportowej PZTS – 4922
Pozwany: POLSKI ZWIĄZEK TENISA STOŁOWEGO, 00-449 Warszawa, ul. Łazienkowska 6A. Torwar, e-mail: pzts@pzts.pl
SKARGA
Ad. 1.Wnoszę do Wysokiego Sądu na podstawie art. 30 ustawy o sporcie kwalifikowanym [USTAWA z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym (Dz. U. z dnia 17 sierpnia 2005 r.)] o potwierdzenie lub zaprzeczenie, że licencja sportowa zawodnika Krzysztofa Piwowarskiego o numerze 4922 wydana przez Polski Związek Tenisa Stołowego w sierpniu 2009 r. została wydana zgodnie z art. 29 wspomnianej ustawy o sporcie kwalifikowanym i nosi znamiona decyzji administracyjnej.
Ad. 2. Wnoszę do Wysokiego Sądu na podstawie art. 6, ust. 7 ustawy o sporcie kwalifikowanym [USTAWA z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym (Dz. U. z dnia 17 sierpnia 2005 r.)] o unieważnienie decyzji Zarządu PZTS przyznającej licencję klubową na sezon 2009/2010 jednostce administracyjnej MOSiR MYSŁOWICE, adres siedziby 41-400 Mysłowice, ul. Ks. Bończyka 32, której właścicielem jest Urząd Miasta Mysłowice.
UZASADNIENIE
Ad. 1.
Wysoki Sądzie, w dniach 27 października, 7 grudnia, oraz 15 grudnia 2009 zwracałem się do Polskiego Związku Tenisa Stołowego o przekazanie mi decyzji o przyznaniu licencji sportowej zawodnika Krzysztofa Piwowarskiego nr licencji okresowej 4922, jednakże do dnia dzisiejszego takiej decyzji nie otrzymałem. Pismem z dnia 14 grudnia 2009 Wiceprezes ds. Organizacyjnych Polskiego Związku Tenisa Stołowego Pan Ryszard Weisbrodt poinformował, że:
„PZTS nie jest uprawniony do udzielania Państwu informacji dotyczących klubowych i indywidualnych licencji sportowych. Przepisy prawa i regulaminy wewnętrzne PZTS nie przewidują możliwości ujawniania takich informacji osobom trzecim, jak również nie regulują trybu ich udostępniania. Ponadto, w wyniku udostępnienia Państwu wnioskowanych informacji mogłoby dojść do ujawnienia chronionych prawem danych osobowych.”
Dziwi to stanowisko, gdyż o informację, czy wydana licencja nosi znamiona decyzji administracyjnej, osobiście wystąpił zainteresowany zawodnik klubowy – jednocześnie członek zarządu klubu sportowego. Odmowa udzielenia tak podstawowej informacji ze względu na ustawę o ochronie danych osobowych i powoływanie się na nieznane wnioskującemu przepisy i regulaminy wewnętrzne PZTS ogranicza prawo do kontroli zasadności wydawanych decyzji administracyjnych w myśl art. 30 ustawy o sporcie kwalifikowanym.
O zasadach przyznawania licencji sportowych przez Polski Związek Tenisa Stołowego możemy uzyskać istotną wiedzę w ogólnie dostępnych, publikowanych regulaminach nadawania licencji klubowej, trenerskiej. Brak jest jednakże publikowanego regulaminu o nadawaniu licencji zawodniczej, o której mowa w wspomnianej ustawie o sporcie kwalifikowanym w art. 29 w ust. 5.
Zachodzi domniemanie, że takiego regulaminu nie ma, gdyż w innych dokumentach publikowanych przez Polski Związek Tenisa Stołowego, jak np. „REGULAMIN zmian przynależności klubowych, wypożyczeń, zwolnień okresowych i potwierdzeń zgłoszeń zawodników Polskiego Związku Tenisa Stołowego” nie określa się zasad przyznawania licencji zawodniczych ani trybu odwoławczego od podjętych decyzji. We wspomnianym „Regulaminie zmian …” w § 12 w pkt. 2 wskazuje się jedynie, że takie zasady zostały sformułowane: „Zasady przyznawania i pozbawiania licencji określa uchwała Zarządu PZTS z dnia 22.05.1998 roku”. Wspomniana uchwała nie jest jednak nigdzie publikowana, w związku z tym jej treść nie jest znana publicznie, co ogranicza możliwość odwoływania się od decyzji opartych na tej wewnątrz związkowej normie prawnej, czym zostało ograniczone prawo do kontroli decyzji podejmowanej przez organa administracyjny, a w tym przypadku Polski Związek Tenisa Stołowego w zakresie decyzji o przyznaniu licencji sportowej zawodniczej.
Wysoki Sądzie, w związku z odmową potwierdzenia przez Polski Związek Tenisa Stołowego, że licencja sportowa zawodnicza dla Krzysztofa Piwowarskiego o nr 4922 została przyznana zgodnie z ustawą o sporcie kwalifikowanym i nosi znamiona decyzji administracyjnej, wnoszę o sprawdzenie, czy wydanie wspomnianej licencji okresowej zawodniczej nosi znamiona decyzji administracyjnej i czy powinno nosić takie atrybuty decyzji administracyjnej, jak:
a) oznaczenie organu, który wydał decyzję,
b) data wydania decyzji,
c) oznaczenie strony lub stron, do których decyzja jest skierowana,
d) podstawa prawną decyzji,
e) rozstrzygnięcie sprawy,
f) uzasadnienie faktyczne i prawne,
g) pouczenie o możliwości odwołania, terminach i trybie,
h) podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji.
Wysoki Sądzie ustalenie faktu czy licencja sportowa wydana Krzysztofowi Piwowarskiemu jest decyzja administracyjną jest także ważna z powodu dodatkowej opłaty wnoszonej dla jej wydania, a która stanowi opłatę za ubezpieczenie NW, którą to umowę ubezpieczeniową Polski Związek Tenisa Stołowego zawarł z ubezpieczycielem. Warunkiem otrzymania potencjalnego świadczenia z polisy NW jest otrzymanie licencji zawodniczej zgodnej z ustawą o sporcie kwalifikowanym.
Ad. 2.
Przyznanie licencji klubowej uprawniającej do udziału w rozgrywkach sportowych, a szczególnie w rozgrywkach na szczeblu centralnym odbywa się na podstawie „REGULAMINU nadawania licencji klubowej, uprawniającej do udziału we współzawodnictwie sportowym w tenisie stołowym. Na podstawie art. 6 ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym oraz przepisów Ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. – Prawo o Stowarzyszeniach (Dz. U. z 2001 r. nr 79 poz. 855, Dz. U. z 2003 r. nr 96 poz. 874, Dz. U. z 2004 r. nr 102 poz. 1055 oraz Dz. U. z 2007 r. nr 112 poz. 766)”.
W myśl tego regulaminu jednostka organizacyjna zwracająca się o przyznanie licencji klubowej winna spełniać wymogi wynikające z wspomnianej ustawy o sporcie kwalifikowanym wymienione w ust. 6 w pkt. 2, ppkt. 1 i 2. Wymogi te jasno określają, że jednostka organizacyjna musi nosić cechy klubu sportowego, takie jak samodzielność podmiotowa wyrażona poprzez odpowiedni wpis rejestrowy właściwy dla danej podmiotowości, posiadać statut lub umowę spółki. Te dwie podstawowe cechy determinują posiadanie cech właściwych dla klubu sportowego wymienionego w ustawie o sporcie kwalifikowanym czy w ustawie o kulturze fizycznej.
Jednostka organizacyjna Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji w Mysłowicach, której jako jednemu z wydziałów Urzędu Miejskiego w Mysłowicach udzielono licencję klubową umożliwiającą uczestnictwo w rozgrywkach sportowych, drużynowych nadzorowanych przez Polski Związek Tenisa Stołowego, nie spełnia żadnego z wymienionych przez ustawę o sporcie kwalifikowanym warunków uprawniających do nadania licencji klubowej i jako jednostka organizacyjna organu samorządowego, nie posiadająca podmiotowości prawnej, jest nie zdolna do podejmowania samodzielnie czynności prawnych w zakresie przyjmowania zobowiązań prawnych jaki majątkowych.
Wysoki Sądzie, nadanie licencji klubowej MOSiR Mysłowice z siedzibą w 41-400 Mysłowice, ul. Ks. Bończyka 32 przez Polski Związek Tenisa Stołowego na sezon 2009/2010 zostało podjęte z rażącym naruszeniem prawa, a także naruszyło zasady sprawiedliwości społecznej, gdyż podważyło zasadę zaufania do państwa prawa, gdzie Polski Związek Tenisa Stołowego w myśl ustawy o sporcie kwalifikowanym w zakresie wydawania licencji sportowych pełni funkcję organu administracyjnego.
Wysoki Sądzie, wnoszę o uznanie, że decyzja Polskiego Związku Tenisa Stołowego przyznająca licencję klubową na sezon 2009/2010 Miejskiemu Ośrodkowi Sportu i Rekreacji w Mysłowicach z siedzibą 41-400 Mysłowice, ul. Ks. Bończyka 32 jest niezgodna z Regulaminem Polskiego Związku Tenisa Stołowego „REGULAMIN nadawania licencji klubowej, uprawniającej do udziału we współzawodnictwie sportowym w tenisie stołowym. Na podstawie art. 6 ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym oraz przepisów Ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. – Prawo o Stowarzyszeniach (Dz. U. z 2001 r. nr 79 poz. 855, Dz. U. z 2003 r. nr 96 poz. 874, Dz. U. z 2004 r. nr 102 poz. 1055 oraz Dz. U. z 2007 r. nr 112 poz. 766)” i o uznanie ją za nieważną.
Powód
agamar.pl/ts