Wang Zeng Yi, historia człowieka, który urodził się nielegalnie w Chinach, a teraz jest najlepszym polskim pingpongistą.
Gra na gitarze, śpiewa, gotuje, zbudował w Grodzisku Mazowieckim dom, ale przede wszystkim jest niezrównanym mistrzem w odbijaniu celuloidowej piłeczki. 26-letni Wang Zeng Yi mieszka w Polsce od ośmiu lat, ma polskie obywatelstwo, żonę i córkę Sarę. Świetnie mówi po polsku i doskonale się tu czuje. – Serce bije mi po polsku – śmieje się. Ale nie zawsze było tak wesoło… Kiedy przyjechał, miał 18 lat, a o naszym kraju wiedział tyle, że stąd pochodził Andrzej Grubba.
Płakał jak dziecko
Po przyjeździe do Polski zamieszkał na krótko w gdańskim ośrodku PZTS razem z Miao Miao – Chinką, która przyjęła polskie obywatelstwo, a obecnie reprezentuje Australię. Miao mówiła już nieźle w naszym języku i służyła koledze za tłumaczkę. W zamian Wandżi… prał jej skarpetki.
Pierwszym zespołem Wandżiego w Polsce była Odra Księginice. – Nie wiedziałem, jak wyglądają kluby w Europie. Oglądałem w chińskiej telewizji zaplecze Realu Madryt, AC Milan i czegoś podobnego się spodziewałem w Polsce. Do Księginic przywiózł mnie „Kosa”. Wysiadamy, patrzę – a tu jakaś wioska, stare domy, miauczące koty biegają po podwórku, u prezesa w gabinecie remont. Byłem w szoku. To tutaj mam grać?! Na szczęście hala była w porządku – wspomina Wang. W Księginicach mieszkali w kilku w jednym domu. – Mimo że wszyscy byli dla mnie mili, czułem się samotny. Moim głównym zajęciem oprócz treningów było wkuwanie polskich słówek. Któregoś dnia usłyszałem w radiu piosenkę z filmu „Titanic” i zacząłem płakać. Głośno, jak dziecko. Brakowało mi rodziców, kolegów. No i jedzenia.
Paszport bez hymnu
W naszym kraju wiele rzeczy mu się spodobało. Na przykład dziewczyny. – Polki są zupełnie inne niż Chinki. W ojczyźnie mi się nie układało z dziewczynami. Ja kochałem, a one nie. Polki są bardziej szczere – ocenia i przypomina, jak poznał swoją żonę Anię. – To było trzy lata temu, w pociągu. Jechałem na Sylwestra. Pociąg przyjechał, a ja stałem przy drzwiach. Patrzę, biegnie jakaś dziewczyna. No to pokazałem, jaki ze mnie dżentelmen i otworzyłem drzwi. Trafiliśmy do tego samego przedziału. Zadzwonił do mnie kolega z klubu, Tang Yu. Skończyliśmy gadać, a ta dziewczyna pyta: „A po jakiemu pan rozmawiał?”. No to mówię, że po chińsku. Ania jest otwarta, uśmiechnięta. Ja lubię, jak kobieta się często uśmiecha. Żona przyjęła nazwisko chińskiego męża i nazywa się Anna Wang. – Po chińsku to znaczy Król, ale Wangów jest tam więcej niż wszystkich Polaków.
– Zdarzało się, że na ulicy podchodził do mnie łysy dresiarz i krzyczał „ty, Bruce Lee, chcesz się bić? Pokaż kung fu!” Ale ja ustępuję. Tylko gdy byłem mały, to byłem strasznie niegrzeczny i agresywny. Ale się poprawiłem – zapewnia. Kiedy prezes Odry Księginice Jerzy Wieczorek zaproponował Wangowi staranie o polskie obywatelstwo, zawodnik długo się nie zastanawiał. – Po pół roku dostałem paszport.
Więcej w „Przeglądzie Sportowym”.